Uncategorized

«Αθανάσιε, νομίζεις εκπεφευγέναι. Ουκ εκφεύξη δε».

Απρίλιος του 326 μ.Χ. Έχει προηγηθεί η Α’ Οικουμενική Σύνοδος, η οποία διήρκεσε δύο μήνες και δώδεκα ημέρες, οπότε και συντάχθηκε το «Σύμβολο της Πίστεως», κατά τα πρώτα 7 άρθρα του (η Σύνοδος εξέδωσε και είκοσι κανόνες και κανόνισε την ημέρα εορτασμού της εορτής του Πάσχα).
Εις αυτήν την εμβριθή Σύνοδο, μεταξύ άλλων Πατέρων της Ορθοδοξίας μας, ξεχώρισαν ο Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας Αλέξανδρος, ένας εκ των τριών προέδρων της, καί ο διάκονός του και γραμματεύς και γραφέας του, Αθανάσιος, ο μετέπειτα προσφωνηθείς «Μέγας»
Έξι μήνες μετά το πέρας της Συνόδου, ο Αλεξανδρείας Αλέξανδρος μαζί με τον ευσεβή διάκονό του ευρίσκονται στην Αλεξάνδρεια. Ο Αλέξανδρος καταλαβαίνει ότι συντομεύει ο χρόνος της επίγειας παραμονής του και έρχεται η στιγμή κατά την οποία θα απέλθει απ᾿ αυτόν τον κόσμο.
Προσκαλεί κοντά του τον Αθανάσιο. Άλλωστε, ο ίδιος ο Αλέξανδρος είχε αναλάβει την προστασία και πνευματική κηδεμονία του από τότε που γνώρισε τον Αθανάσιο ως μικρό παιδί. Τού εμπιστεύεται ότι τον προετοιμάζει ν᾿ αναλάβει τον πατριαρχικό του θώκο. Ναι! Τον ετοιμάζει Πατριάρχη στη θέση του…! Ο Αθανάσιος αρνείται ευγενικά, αλλά ο Αλέξανδρος επιμένει και…!
Την επομένη το πρωί το Πατριαρχείο βρίσκεται σε αναταραχή. Οι πάντες αναζητούν τον Αθανάσιο! Ο Αθανάσιος φυγάς! Έφυγε κατά τη διάρκεια της νύχτας, από ταπείνωση, προς άγνωστη κατεύθυνση, για να ξεφύγει από την επισκοποίηση και ανάληψη της Πατριαρχίας…!
Όμως, ο Πανάγιος Θεός, αναπαυόταν από καιρού στην αγιότητα και ταπείνωση του μεγάλου ανδρός (τότε ο Αθανάσιος ήταν 30 ετών). Και ως γνωστός, τον εφανέρωσε στην Εκκλήσία Του και τον «ανέβασε» στον Πατριαρχικό θώκο προς δόξαν Του και προς οικοδομήν της Εκκλησίας Του.
Είθε ο Κύριος να μάς δίδει, καί σήμερα, τέτοιους πνευματικούς ηγέτες, όχι ευθυνόφοβους, ως κακίστως χαρακτηρίζουν πολλοί, αλλά αδάμαντες της Πίστεως και κρουνούς της ορθόπραχτης ταπείνωσης και ἐμπονης αγάπης.

Κοινωνική Δικτύωση

Comment here