Uncategorized

Ιερά Μονή Αγίου Ραφαήλ Μυτιλήνης

Στους Αγίους Νεοφανείς Μάρτυρες Ραφαήλ, Νικόλαο και Ειρήνη είναι αφιερωμένη η νέα και μεγάλη Μονή στον λόφο των Καρυών ή αλλιώς του Καλόγερου, η οποία βρίσκεται 14 χιλιόμετρα βορείως της πόλεως Μυτιλήνης.

Νέα στην ανέγερση, παλαιά όμως στην προϊστορία της. Όταν το 1964 ο μακαριστός Μητροπολίτης Μυτιλήνης Ιάκωβος Κλεομβρότου ανέθεσε στην Ηγουμένη Ευγενία Κλειδαρά, να αναστήσει Μοναστήρι στην τοποθεσία αυτή, υπήρχαν μόνο κάποιες πελεκητές πέτρες εδώ κι εκεί. Μα ο τόπος ευωδίαζε.

Οι Χριστιανοί της Θερμής και των γύρω χωριών κάθε Τρίτη της Διακαινησίμου (του Πάσχα), τελούσαν Θεία Λειτουργία κοντά σ’ ένα πρίνο, από παράδοση που είχαν παραλάβει πάππου προς πάππον, χωρίς να γνωρίζουν και το γιατί. Πολλοί όμως έβλεπαν κατά καιρούς έναν Καλόγερο να περιφέρεται στον τόπο αυτόν, πολλές φορές μ’ ένα θυμιατήρι στο χέρι και να χάνεται μέσα σε μια λάμψη.

Σύμφωνα με καταθέσεις και μαρτυρίες αξιόπιστων προσώπων, έλαβαν χώρα θαυμαστά γεγονότα, ενώ ο Άγιος, παρουσιαζόταν σε μικρούς και μεγάλους, άνδρες, γυναίκες, παιδιά, ευσεβείς και ασεβείς ακόμα, πότε σαν Ιερωμένος, πότε με άμφια ανωτέρου κληρικού και πότε σαν απλός Μοναχός αποκαλύπτοντας το όνομά του Ραφαήλ και την ημερομηνία του μαρτυρικού του θανάτου από τους Τούρκους στις 9 Απριλίου 1463, που ήταν τότε Τρίτη του Πάσχα. Από τις αποκαλύψεις που έκανε ο Άγιος Ραφαήλ, έχει ιστορηθεί ο βίος και το Μαρτύριό Του ως εξής:

Αρχικά ο Γεώργιος Λασκαρίδης (το κοσμικό του όνομα), μετά την εγκύκλιο μόρφωσή του, υπηρέτησε ως αξιωματικός και κατόπιν εκάρη Μοναχός (Ραφαήλ) και χειροτονήθηκε Ιερεύς, υπηρετώντας στον Άγιο Δημήτριο τον Λουμπαρδιάρη, στον λόφο του Φιλοπάππου, απέναντι από την Ακρόπολη Αθηνών. Μετέβη στην Κωνσταντινούπολη και προχειρίστηκε Αρχιμανδρίτης.

Λόγω της μορφώσεώς Του εστάλη σε Εκκλησιαστική αποστολή στην Γαλλία, όπου γνώρισε τον νεαρό Φοιτητή Νικόλαο, γόνο πλούσιας οικογένειας, ο οποίος καταγόταν από την Θεσσαλονίκη. Γοητευμένος ο νεαρός Νικόλαος από την προσωπικότητα του Αγίου Ραφαήλ τον ακολούθησε, επέστρεψε στην Ελλάδα και αφού εκάρη Μοναχός και χειροτονήθηκε Διάκονος, έγινε πιστός συνεργάτης του Αγίου Ραφαήλ. Κατά τον χρόνο άλωσης της Κωνσταντινουπόλεως, το 1453, βρισκόταν στην Θράκη.

Το επόμενο έτος έφυγαν πρόσφυγες από την Αλεξανδρούπολη και ήλθαν στην Λέσβο, που ήταν ακόμη ελεύθερη. Φθάνοντας στο λιμανάκι της Θερμής ζήτησαν πληροφορίες για κάποιο Ησυχαστήριο και τους υπέδειξαν τη Μονή Γενεθλίων της Θεοτόκου, πάνω στο Λόφο των Καρυών, όπου ασκήτευε τότε μόνος του ο Ρουβήμ.

Έτσι απαρτίσθηκε μικρή μοναχική Αδελφότης, με Ηγούμενο τον Ραφαήλ.

Όταν κατά το 1462 οι Τούρκοι κατέλαβαν από τους Γενουάτες και την Λέσβο, τον Απρίλιο του 1463, εξ αφορμής κάποιου κινήματος που έγινε στη Θερμή, οι κατακτητές οργίσθηκαν, οι Χριστιανοί φοβήθηκαν κι ανέβηκαν στο Μοναστήρι για να σωθούν. Οι Τούρκοι όμως επιτέθηκαν την Μεγάλη Παρασκευή, συνέλαβαν τον Ηγούμενο Ραφαήλ, τον Διάκονό του Νικόλαο, την οικογένεια του Προεστού και τον Δάσκαλο της Θερμής, ενώ οι υπόλοιποι πρόλαβαν να κρυφτούν στο βουνό.

Ακολούθησε το φρικτό μαρτύριο της Αγίας Ειρήνης, δωδεκάχρονης κόρης του Προεστού, του Διακόνου Νικολάου και του Ηγουμένου Ραφαήλ, όπως και των γονέων της Ειρήνης και του Δασκάλου.

Την επόμενη νύχτα οι Χριστιανοί ήρθαν και έθαψαν τον Άγιο Ραφαήλ στα ερείπια της καμένης Εκκλησίας και τους άλλους στο προαύλιο.

Μετά από Θείες υποδείξεις και οράματα, βρέθηκαν οι Τάφοι και τα λείψανα του Αγίου Ραφαήλ, του Αγίου Νικολάου και της Αγίας Ειρήνης. Η κάτω σιαγόνα του Αγίου Ραφαήλ βρέθηκε σε άλλο σημείο και όχι στον Τάφο του.

Βρέθηκαν επίσης μολυβδόβουλο του 14ου αιώνος, με Πατριαρχική σφραγίδα, τα ερείπια αρχαίου Χριστιανικού Ναού και το Αγίασμα.

Στις ανασκαφές που ακολούθησαν, ήρθαν στο φως και άλλα ευρήματα, ανάμεσα στα οποία Εγκόλπιο Αρχιερατικό του 14ου αιώνος, τα τίμια Λείψανα της Ηγουμένης Ολυμπίας, που μαρτύρησε το 1235, έτος κατά το οποίο πειρατές κατέστρεψαν την παλαιά Ιερά Μονή της Παναγίας, που προϋπήρχε, άγνωστο από πότε, στον τόπο αυτό.

Όταν ο αείμνηστος Μητροπολίτης Ιάκωβος Κλεομβρότου διεπίστωσε πως οι αποκαλύψεις επαληθεύτηκαν στο ακέραιο, θέλησε να γίνει στον τόπο αυτό Ιερά Μονή. Έτσι με απόφαση του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων ιδρύθηκε Ιερά Γυναικεία Μονή του Αγίου Ραφαήλ (29-9-1962). Το δε Οικουμενικό Πατριαρχείο με την από 11 Σεπτεμβρίου 1970 Πατριαρχική και Συνοδική Πράξη κατέταξε μεταξύ των Αγίων της Ορθοδόξου Εκκλησίας τον Ηγούμενο Ραφαήλ, τον Διάκονο Νικόλαο και την Παρθενομάρτυρα Ειρήνη, ορίζοντας να τιμάται η μνήμη τους την Τρίτη της Διακαινησίμου.

gallery_34c6a663Σχετικά με τις αποκαλύψεις του Αγίου Ραφαήλ γράφει η Ηγουμένη Ευγενία στο βιβλίο της “Ιστορικό Ιεράς Μονής Αγίου Ραφαήλ”, σ. 59:

“Συχνά με ρωτούν πως βρέθηκα σ’ αυτόν τον Ιερό τόπο. Θα αναφέρω έστω και λίγα σε γενικές γραμμές από τα αναρίθμητα γεγονότα που έζησα, για την δόξα των Αγίων.”

Ήμουν Ηγουμένη στη Χίο στην Ιερά Νέα Μονή και στο Μοναστήρι της Αγίας Σκέπης. Είχα πάρει άδεια από τον Μητροπολίτη Χίου Παντελεήμονα Φωστίνη και από τον Γέροντα Κορνήλιο και πήγα στα Βριλήσσια των Αθηνών να κτίσω μία Εκκλησία της Αγίας Μαγδαληνής που την είχα προστάτιδά μου.

Την ημέρα που επρόκειτο να πάρω την άδεια από την Αρχιεπισκοπή για το κτίσιμο της Εκκλησίας παρουσιάστηκε ο Άγιος Ραφαήλ και μου είπε:

“Δεν θα πραγματοποιήσεις το σχέδιό σου, δεν θα κτίσεις τώρα την Εκκλησία, γιατί σε προορίζω Ηγουμένη για το Μοναστήρι μου”.

Η επισφράγιση δε του θελήματος του Αγίου ήταν η επιστολή που έλαβα από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Μυτιλήνης κ. Ιάκωβο Κλεομβρότου που μου έγραφε:

“Διά μέσου εμού του ταπεινού Επισκόπου Μυτιλήνης σας προσκαλούν οι Άγιοι, και δια μέσου πολλών άλλων προσώπων, να αναλάβετε ως Ηγουμένη το Μοναστήρι των Καρυών, που θα γίνει Γυναικεία Μονή”.

Κι έπειτα από ένα συγκλονιστικό όραμα που είδα μια αυγή, την ίδια μέρα βρέθηκα στον τόπο αυτόν. Παρουσιάστηκε ο Άγιος Ραφαήλ ολοζώντανος και μου είπε:

“Έλα σου λέω”.

Η Ιερά Μονή Αγίου Ραφαήλ βρίσκεται στα Β.Α. του νησιού και σε απόσταση 3 χλμ από τον οικισμό της Θερμής.

Η σημερινή Μονή χτίστηκε στην θέση Παλαιοχριστιανικής βασιλικής.

Στην μοναστηριακή της ζωή διακρίνουμε τρεις περιόδους:

  • (α) από τον 10ο αιώνα έως το 1235,

  • (β) από το 1433 έως το 1463 – έτος καταστροφής της από τους Τούρκους, με τελευταίο ηγούμενο τον Άγιο Ραφαήλ και

  • (γ) από το 1962 έως σήμερα.

Η Ιερά Μονή Αγίου Ραφαήλ είναι πλέον ένα από τα πιο ξακουστά προσκυνήματα της Ορθοδοξίας μας. Βρίσκεται λίγο πιο πάνω από την Λουτρόπολη της Θερμής στον Λόφο των Καρυών, που έγινε τόπος μαρτυρίου.

Πρώτη περίοδος

Την πρώτη περίοδο το 1235 ήταν γυναικεία Μονή με Ηγουμένη την Αγία Ολυμπία και 30 Μοναχές. Μαρτύρησαν όλες από τους Σαρακηνούς πειρατές.

Δεύτερη περίοδος

Τη δεύτερη περίοδο το 1463 η Μονή λειτούργησε σαν ανδρική με Ηγούμενο τον Άγιο Ραφαήλ.

Ο Άγιος Ραφαήλ με τον Άγιο Νικόλαο μετά την πτώση της Κωνσταντινουπόλεως το 1453 εγκαταστάθηκαν και έζησαν ειρηνικά για 9 περίπου χρόνια στην Μονή που ήταν αφιερωμένη στο Γενέσιο Της Θεοτόκου.

Το 1463 έγινε ένα κίνημα στην Θερμή και οι Χριστιανοί ανέβηκαν να κρυφτούν στο Μοναστήρι. Μαζί τους ήταν ο Δάσκαλος Θεόδωρος με τον Προεστό Βασίλειο (πατέρα της δωδεκάχρονης Αγίας Ειρήνης) και την οικογένειά του.

Οι Τούρκοι έφτασαν στο Μοναστήρι την Μεγάλη Παρασκευή, συνέλαβαν τον Ηγούμενο Ραφαήλ, τον Διάκονο Νικόλαο, την οικογένεια του Προεστού και τον Δάσκαλο.

Άρχισαν να τους βασανίζουν για να ομολογήσουν πού κρύβονται οι άλλοι Χριστιανοί και για να αρνηθούν την Πίστη τους.

Την Αγία Ειρήνη αφού έκοψαν το χεράκι της μπροστά στους γονείς της την έβαλαν σ’ ένα πιθάρι και την έκαψαν.

Στον Άγιο Ραφαήλ έκαναν πολλά μαρτύρια. Τον χτυπούσαν με τα ρόπαλα, Τον έσερναν από τα μαλλιά και την γενειάδα, Τον έδειραν με αγριότητα, Τον κεντούσαν με τις λόγχες και μετά Τον κρέμασαν ανάποδα σε μία καρυδιά, Τον πριόνισαν από το στόμα και απέκοψαν την σιαγόνα Του την Τρίτη ημέρα του Πάσχα, την Λαμπροτρίτη, που εορτάζεται η μνήμη τους.

Τον Άγιο Νικόλαο Τον είχαν δέσει σε μία καρυδιά, τον κεντούσαν με τις λόγχες και βλέποντας να πριονίζουν τον Αγαπημένο Του Ηγούμενο έπαθε συγκοπή.

Ήταν 9 Απριλίου 1463.

Κατόπιν έβαλαν φωτιά στο Μοναστήρι κι έφυγαν.

Την άγνωστη μέχρι τότε ιστορία της Ι. Μονής την αποκάλυψε ο ίδιος ο Άγιος Ραφαήλ σε διάφορα πρόσωπα.

Η σκαπάνη και η αρχαιολογική έρευνα επαλήθευσαν όλα όσα είπε.

Η μνήμη των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης εορτάζεται πανηγυρικά την Τρίτη ημέρα του Πάσχα (Λαμπροτρίτη).

Για την ημέρα αυτή πλήθος πιστών καταφθάνουν από τα πέρατα του κόσμου.

Τρίτη περίοδος

Την τρίτη περίοδο το 1964 η Ηγουμένη Ευγενία Κλειδαρά έκτισε εκ του μηδενός την Μονή των νεοφανών Αγίων Ραφαήλ Νικολάου και Ειρήνης.Η Ηγουμένη Ευγενία,κατά κόσμον Ειρήνη, κόρη του Φιλίππου Κλειδαρά, καταγόταν από το Πλωμάρι της Λέσβου.Εκάρη Μοναχή από τον Μητροπολίτη Χίου Παντελεήμονα Φωστίνη και τον Γέροντα Κορνήλιο Μαρμαρινό, οι οποίοι της ανέθεσαν την Ηγουμενία της Ι. Νέας Μονής και της Ι.Μ. Αγίας Σκέπης Χίου.Αργότερα πήρε άδεια από τον Μητροπολίτη Χίου και πήγε στα Βριλήσσια των Αθηνών να κτίση μία εκκλησία της Αγίας Μαγδαληνής που την είχε προστάτιδά της. Τότε παρουσιάστηκε ολοζώντανος ο Άγιος Ραφαήλ και της είπε.

“Δεν θα πραγματοποιήσεις το σχέδιό σου τώρα, γιατί σε προορίζω Ηγουμένη για το Μοναστήρι μου”.

Κατόπιν κατέφθαναν γράμματα από πολλά πρόσωπα και της βεβαίωναν το κάλεσμα του Αγίου.

Η επιστολή του τότε Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μυτιλήνης κ. Ιακώβου Κλεομβρότου επισφράγισε το θέλημα του Αγίου. Στις 27 Μαρτίου 1964 πήρε τον επίσημο διορισμό της ως Ηγουμένη και ξεκίνησε την επίπονη ανηφορική της πορεία.

Έκτισε το Μοναστήρι των Καρυών εκ του μηδενός ξεκινώντας από ένα αντίσκηνο.

Η αφοσίωσή της στους Αγίους και η αυταπάρνησή της έκανε τον πατέρα της να της αγοράσει τα γύρω κτήματα.

Προικισμένη με εξαιρετικό λογοτεχνικό ταλέντο έγραψε 170 βιβλία, τα οποία μίλησαν στις καρδιές των ανθρώπων, έφτασαν σε όλα τα κράτη και μεταφράστηκαν σε ξένες γλώσσες.

Το συγγραφικό της έργο βραβεύτηκε διεθνώς.

Με τα έσοδα από το συγγραφικό της έργο έκτισε το Μοναστήρι. Η προσωπική της προσφορά στην κοινωνία ήταν απεριόριστη και πολυσήμαντη με υποτροφίες, κτίσιμο και εξοπλισμό σχολείων, νηπιαγωγείων, βιβλιοθηκών και Εκκλησιών.

Στήριξε το Ορφανοτροφείο θηλέων Μυτιλήνης, το Γηροκομείο και πολλά άλλα.

Είναι γνωστό τι πέτυχαν η πίστη, η θυσιαστική αγάπη και η θέλησή της στον Λόφο των Καρυών, το πόσο κατανάλωσε τον εαυτό της για να δοξασθούν οι Άγιοι Ραφαήλ, Νικόλαος και Ειρήνη στα πέρατα της γης και να γίνει το Μοναστήρι Παγκόσμιο Προσκύνημα.

Η ίδια με την βαθιά ταπεινοφροσύνη της έλεγε:

“Εδώ ηγουμενεύει ο Άγιος Ραφαήλ και με την καθοδήγηση και την συμπαράστασή Του έγιναν όλα”.

Αγάπησε ειλικρινά τον άνθρωπο και έκανε τα πάντα για την σωτηρία έστω και μιας ψυχής.

Για την αδελφότητα της Ιεράς Μονής που η ίδια δημιούργησε υπήρξε η αξέχαστη Πνευματική Μητέρα της Αγάπης-πρότυπο ταπεινοφροσύνης και πνευματικού αγώνα.

Θα μείνει για τις επερχόμενες γενιές φωτεινό παράδειγμα αρετής και αγιότητος.

Εκοιμήθη εν Κυρίω στις 4 Ιουλίου του 2013.

Σήμερα το Μοναστήρι συνεχίζει την πορεία του με Ηγουμένη την Μοναχή Ταβιθά, την οποία η ίδια η Αγία Μητέρα υπέδειξε να αναλάβει την θέση αυτή. Η Ηγουμένη Ταβιθά κατάγεται από την Κύπρο και επί σειρά ετών μαθήτευσε κοντά της. Με τα πλούσια χαρίσματα που της έχει δώσει ο Θεός, συνεχίζει με πολλή αγάπη και επίγνωση να επιτελή τα καθήκοντά της.

Πηγή:ieramoni-agiou-rafail.gr

Κοινωνική Δικτύωση

Comment here