Uncategorized

Ο Δείπνος διπλούς, πάσχα καινόν, υπό Δημητρίου Π. Λυκούδη, στην εφημερίδα ΚΙΒΩΤΟΣ

Ο Δείπνος διπλούς, πάσχα καινόν

Υπό Δημητρίου Π. Λυκούδη,

Θεολόγου, Φιλολόγου, Ιστορικού

      Τη Αγία και Μεγάλη Πέμπτη, αγαπητοί αναγνώστες, ο Δείπνος διπλούς: πάσχα γαρ νόμου φέρει και πάσχα καινόν, Αίμα, Σώμα Δεσπότου. Τι ήταν το δείπνο; Ένα ιουδαϊκό τραπέζι, στο πέρας της ημέρας, γι᾿ αυτό και δείπνο εκαλείτο. Γιατί «Μυστικός ο Δείπνος»; Έλαβε χώρα κρυφίως, διά τον φόβον των Ιουδαίων. Μάλιστα!  Είναι η πρώτη Θεία Λειτουργία που έκαμνε «εν ζωή» ο Χριστός μας επί της γης. Η πρώτη! Εκοινώνησε ο Ιούδας, ο δούλος και δόλιος; Ναι, είναι η απάντηση. Πλην, όμως, εκοινώνησε μονότατος, από τα δικά του χέρια, τα μιαρά και φιλάργυρα. Είναι, δε, ο μόνος εκ των μαθητών των δώδεκα που δεν εκοινώνησε του Σώματος και Αίματος του Χριστού από τα άχραντα χέρια του Φιλανθρώπου Δεσπότου: «Ότε οι ένδοξοι μαθηταί εν τω νιπτήρι του δείπνου εφωτίζοντο, τότε Ιούδας ο δυσσεβής, φιλαργυρίαν νοσήσας εσκοτίζετο». Μυστικός Δείπνος! Η πρώτη Θεία Λειτουργία που ετέλεσε «εν ζωή» ο Χριστός μας επί της γης. Οι δε Αγιορείτες Πατέρες λέγουν ότι η Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου θα πραγματοποιηθεί εκείνη την ημέρα που δεν θα τελεσθεί επί της γης, ανά την οικουμένη του σύμπαντος κόσμου, μια ορθόδοξη Θεία Λειτουργία.

      Πριν τον Μυστικό Δείπνο προηγήθηκε ένα απλό δείπνο. Οι Πατέρες της Εκκλησίας μάς κάμνουν τον κάτωθι διαχωρισμό: ομιλούν για τρία είδη δείπνου, το απλό δείπνο, αυτό που προηγήθηκε και συνέβαινε καθ᾿ εκάστην εσπέραν, τον Μυστικό Δείπνο, τον οποίο «οι τα πάντα καλώς διαταξάμενοι θείοι Πατέρες παραδεδώκασιν ημίν εορτάζειν τη Αγία και Μεγάλη Πέμπτη» και το βασιλικό Δείπνο, που είναι το αιώνιο Πάσχα και Δείπνο, εκεί που οι σεσωσμένοι θα κοινωνούν τον Κύριο της Δόξης «εν τη οράσει». Η δε όλη παχυλότητα και αγνωμοσύνη του παρανόμου προδότου Ιούδα δεν εστιάζει απλώς στην αθεράπευτη και δόλια φιλαργυρία του, αλλά σε αυτή την αδυναμία και άρνησή του ν᾿αποδεχθεί τη θεότητα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.

      Θέλεις δε, να μάθεις και ποιο ήταν το τέλος του επίβουλου και διαβόλου μαθητού; Το γνωρίζω, θα πεις. Το μελετώ συχνάκις εις το βιβλίο των Πράξεων: «Ούτος μεν ουν εκτήσατο χωρίον εκ μισθού της αδικίας, και πρηνής γενόμενος ελάκησε μέσος, και εξεχύθη πάντα τα σπλάγχνα αυτού» (Πραξ. 1, 18). Μέσα από την Ιερά Παράδοση, όμως, πληροφορούμαστε ότι εις τον τόπον εκείνον που εξεχύθησαν τα σπλάγχνα του, μετά την παρέλευση ακόμη και τριών μηνών, και ενώ ήδη είχαν περισυλλέξει το κουφάρι του, επικρατούσε εντονότατη δυσοσμία, πέραν των ορίων που επλησίαζαν και άγγιζαν την ανθρώπινη αντοχή. Τέτοια δυσοσμία που έκαμνε τους διερχόμενους, καθ᾿όλον τον τόπον της αυτοκτονίας, να λέγουν: «Ιδού, ιδού ο τόπος που εκρεμάσθη ο προδότης μαθητής, εκείνος…!».

      Αγαπητοί αναγνώστες, ήταν Μεγάλη Παρασκευή, 23 Μαρτίου στα 33 μ.Χ., και ώρα 15:00, όταν ο Χριστός μας, ως Θεός, κατέβηκε στον Άδη. Λίγο πριν, από τη 12η μεσηβρινή έως την 3η απογευματινή επικράτησε απόλυτο σκοτάδι εις τη σύμπασα κτίση, ώστε να αναγκάσει τον Άγιο Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη, αν και ευρισκόταν στην Ηλιούπολη της Αιγύπτου, με έκπληξη ν᾿ αναφωνήσει: «Ή το παν απόλλυται ή θεός πάσχει» (ή, κατά μια άλλη εκδοχή «η φύσις αλλοιούται ή θεός πάσχει). Ο Κύριος παρέμεινε στον Άδη 33 ώρες, όσα και τα χρόνια που έζησε επί της γης. Και ομιλούμε και λογίζουμε την τριήμερη Ταφή του Ζωοδότου ως ακολούθως: Παρασκευή μεσημέρι έως Παρασκευή μεσάνυχτα είναι η πρώτη ημέρα. Εισέτι, Παρασκευή μεσάνυχτα έως Σάββατο μεσάνυχτα είναι η δεύτερη ημέρα. Σάββατο μεσάνυχτα και ένα δευτερόλεπτο ευρισκόμεθα στην τρίτη ημέρα! Άλλωστε, ως γνωστόν, η Ανάσταση του Λυτρωτού Κυρίου Ιησού Χριστού έγινε το πρωί της Κυριακής, γύρω στις 06:00 π.μ.: «Ορθρίσωμεν όρθρου βαθέος και αντί μύρου τον ύμνον προσοίσωμεν τω Δεσπότη. Και Χριστόν οψόμεθα, δικαιοσύνης ήλιον, πάσι ζωήν ανατέλοντα».

      Ενθυμούμαι, στο σημείο αυτό, όσα έλεγε ο μακαριστός γέρων Εφραίμ ο πρώην Φιλοθεΐτης, ο γνωστός και ως «αμερικάνος». Αναφερόταν σε τρεις ουρανούς: α) Πρώτος Ουρανός είναι όλο το σύμπαν, άπασα η συμπαντική δημιουργία, β) δεύτερος Ουρανός ο χώρος των Αγγέλων και γ) τρίτος Ουρανός ο ουράνιος Νυμφώνας, εκεί όπου και ευρίσκεται το Πανάγιο Σώμα του Δεσπότου Χριστού. Τα δε τελώνια ευρίσκονται εις τον πρώτο ουρανό (αυτό το διαχωρισμό κάμνει και ο άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης).

      Αγία και Μεγάλη Εβδομάς. Οι πλέον ιερές, θείες και σωτήριες ημέρες του έτους και αυτής της όλης βιοτής μας, αγαπητοί μου. Έχετε ακούσει ή διαβάσει για την Ιερά Μονή της Όπτινα, ή της Σκήτεως αυτής; Ευρίσκεται περίπου 250 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Μόσχας και εγκαταβιώνουν εκεί, πολλοί αγωνιστές μοναχοί. Ήταν ημέρα Κυριακή, απόγευμα αυτής της λαμπροφόρου ημέρα της Εγέρσεως του Σωτήρος Χριστού. Εις εκ των ιερομονάχων της Μονής, έχων εφημερία λειτουργική, κατευθύνθηκε προς το κοιμητήριο της Ιεράς Μονής, με σκοπό να θυμιατίσει και να απευθύνει αναστάσιμο χαιρετισμό εις τα οστά των προκεκοιμημένων, εκεί, Πατέρων. Εισερχόμενος εντός του οστεοφυλακίου, ήταν βλέπεις Λαμπρή, έψαλλε τον αναστάσιμο κανόνα: «Προσέλθωμεν λαμπαδηφόροι τω προϊόντι Χριστώ εκ του μνήματος, ως Νυμφίω, και συνεορτάσωμεν ταις φιλεόρτοις τάξεσι, πάσχα Θεού το σωτήριον». Με περισσή αναστάσιμη χαρά και ειρήνη καρδίας, ο ταπεινός ιερομόναχος εστράφη προς τα οστά: «Πατέρες και αδελφοί, εφώναξε, ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!». Και «εν ακαρεί», τα οστά έτριξαν, ελαφρώς εκινήθησαν, και οι προκεκοιμημένοι Πατέρες, «εν ενί στόματι» αντιφώνησαν εξ Ουρανού την αναστάσιμη και πανηγυρική παραδοχή «ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ ο Χριστός μας».

      Τη Αγία και Μεγάλη Πέμπτη, αγαπητοί αναγνώστες, ο Δείπνος διπλούς: πάσχα γαρ νόμου φέρει και πάσχα καινόν, Αίμα, Σώμα Δεσπότου. Διαβάζω το δοξαστικό των αίνων, της αυτής ημέρας. Αυτό, ακριβώς, που και εσείς, αγαπητοί φιλακόλουθοι, ακούσατε εχθές, Μ. Τετάρτη εσπέρας, όταν και εψάλλη ο Όρθρος της Μ. Πέμπτης. Ενθυμείσθε; Πώς; Όχι; Ιδού, λοιπόν, ας το θυμηθούμε και ας ψάλλουμε εκ νέου, μαζί: «Ον εκήρυξεν Αμνόν Ησαΐας έρχεται επί σφαγήν εκούσιον και τον νώτον δίδωσιν εις μάστιγας, τας σιαγόνας εις ραπίσματα, το δε πρόσωπον ουκ απεστράφη από αισχύνης εμπτυσμάτων. Θανάτω δε ασχήμονι καταδικάζεται, πάντα ο αναμάρτητος εκουσίως καταδέχεται, ίνα πάσι δωρήσηται την εκ νεκρών ανάστασιν».

Το παρόν άρθρο δημοσιεύτηκε στην έντυπη εφημερίδα ΚΙΒΩΤΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ, αρ. φύλ. 244, Τετάρτη 28 Απριλίου 2021, σελ. 04.

Κοινωνική Δικτύωση

Comment here